ACWR og álagsstjórnun: Hvernig á að stýra þjálfunarálagi til að koma í veg fyrir meiðsli

ACWR er hlutfall milli nýlegs álags (acute, síðustu 7 dagar) og langtímaálags (chronic, síðustu 28 dagar). Ef hlutfallið er 1.0 þýðir það að leikmaður er að þjálfast á sama stigi og hann hefur verið undanfarnar vikur. Rannsóknir frá Tim Gabbett og samstarfsfólki sýna sweet spot á bilinu 0.8–1.3 þar sem meiðslahætta er lægst. Undir 0.8 er leikmaðurinn undirþjálfaður (sem eykur hættu þegar álag eykst skyndilega), og yfir 1.5 er hætta á overload-meiðslum verulega aukin.

Algengasta meiðslaorsökin í hópíþróttum er skyndileg aukning á þjálfunarálagi — svokallaðir load spikes. Dæmi: leikmaður kemur af meiðslum eða fríi og fer beint í fullrar æfingar. ACWR hans fer frá 0.5 upp í 1.8 á einni viku. Þetta á ekki bara við um GPS-álag heldur líka RPE (perceived exertion). MicroPulse reiknar ACWR út frá bæði GPS acute/chronic load og RPE-gögnum til að gefa heildarbynd.

Á coach dashboard sést ACWR fyrir hvern leikmann með litakóðum: blár (< 0.8, lítið álag), grænn (0.8–1.3, kjörsvæði), gulur (1.3–1.5, hækkað), rauður (> 1.5, hátt). Þjálfarar geta séð trend yfir vikur og brugist við áður en álag verður of mikið. Kerfið flaggar líka sjálfvirkt leikmenn sem eru í danger zone og leggur til reduced load eða batadag. Þetta er sérstaklega gagnlegt á þéttum leiktímabilum þar sem bati milli leikja er stutt.

Aldrei auka vikuálag um meira en 10% frá viku til viku. Halda ACWR á bilinu 0.8–1.3 eins og hægt er. Nota chronic load sem fitness shield — leikmenn sem eru vel þjálfaðir (hærra chronic load) þola meira acute álag. Fylgjast sérstaklega með leikmönnum sem koma af meiðslum eða fríum — þeir hafa lægra chronic load og eru viðkvæmari.